Novi istorizam: tekst i kontekst
DOI:
https://doi.org/10.21301/EAP.v10i1.10Ključne reči:
novi istorizam, kultura, istorija, kontekst, politika, tekstApstrakt
Tokom većeg dela XX veka istorija je posmatrana kao fenomen van književnosti koji garantuje istinitost književnog tumačenja. Istorija je bila jedinstvena i funkcionisala je kao osnova za čitanje književnog dela. Tokom sedamdesetih godina XX veka dolazi do promene stava ka istoriji u američkoj teoriji književnosti, tako da se javlja nov teorijski pristup koji ubrzo postaje poznat kao novoistorijska kritika. Od svog začetka, novi istorizam je identifikovan sa studijama renesanse i romantizma, ali sada se sve više uključuje i u druge književne pravce. Iako postoje velike razlike u argumentima i praksi kod različitih predstavnika ovog pravca, novi istorizam ima jasno prepoznatljive odlike i mnogi novoistoričari će se složiti sa izjavom Voltera Koena (Walter Cohen) da je novi istorizam, kada se pojavio osamdesetih godina XX veka, predstavljao nešto sasvim novo po pitanjima izučavanja teorije, kritike i istorije (Cohen 1987, 33). Teorijska povezanost sa Bahtinom, Fukoom i Marksom je jasna kao i neka vrsta nemirne veze sa dekonstrukcijom i radom Pol de Mana (Paul De Man). U središtu ovog pristupa je obnovljeno interesovanje za proučavanje književnih dela u svetlu istorijskih i političkih okolnosti u kojima su nastajala. Fuko je ohrabrivao čitaoce da počnu da premeštaju književne tekstove i da ih povezuju sa diskursima i reprezentacijama koje nisu književne, kao i da ispituju sociološke aspekte tekstova kako bi uzeli udela u socijalnim borbama sadašnjice.
Proučavanje književnih dela primenom novoistorijske kritike je proučavanje politike, istorije, kulture i okolnosti u kojima su ta dela nastala. S obzirom na jednu od glavih činjenica koja se nalazi u središtu ove kritike da istoriju ne možemo posmatrati objektivno i da se realnost može razumeti samo kroz kulturni kontekst koji delo otkriva, ponovno čitanje i tumačenje književnosti je ne samo ponovno čitanje tekstova koji su već svima dobro poznati, već čitanje na jedan nov način.
##plugins.generic.usageStats.downloads##
Reference
Bannet, Eve Tavor. 1989. Structuralism and the Logic of Dissent: Barthes, Derrida, Foucault, Lacan. Urbana: University of Illinois Press.
Bercovitch, Sacvan. 1994. The Cambridge History of American Literature, Vol. I, 1590-1820. Cambridge: Cambridge University Press.
Brannigan, John. 1998. New Historicism and Cultural Materialism. New York: Palgrave Macmillan.
Bužinjska, Ana i Mihal Pavel Markovski. 2009. Književne teorije XX veka. Beograd: Službeni glasnik.
Colebrook, Claire. 1997. New Literary Histories: New Historicism and Contemporary Criticism. Manchester and New York: Manchester University Press.
Cohen, Walter. 1987. "Political Criticism of Shakespeare". In Shakespeare Reproduced: The Text in Ideology and History, ed. J. Howard, M. O’Connor, 18-46. London: Methuen.
Cox, Jeffry and Larry J. Reynolds. 1993. New Historical Literary Study: Essays on Reproducing Texts, Representing History. Princeton, New Jersey: Princeton University Press.
Felbabov, Vladislava 2002. Novi istorizam. Dometi 29:7-42.
Foucault, Michael. 1972. The Archeology of Knowledge. London: Routledge.
Gallagher, Catherine and Stephen Greenblat. 2000. Practicing New Historicism. Chicago and London: The University of Chicago Press.
Geertz, Cliford. 1993. "Thick Description: Toward an Interpretive Theory of Culture". In The Interpretation of Cultures: Selected Essays, 3-30. London: Fontana.
Geertz, Cliford. 1993. "The Impact of the Concept of culture on the Concept of Man". In The Interpretation of Cultures: Selected Essays, 33-54. London: Fontana.
Greenblatt, Stephen. 1980. Renaissance Self-Fashioning: From More to Shakespeare. Chicago: Chicago University Press.
Hamilton, Paul. 1996. Historicism. London: Routledge.
Hawthorn, Jeremy. 1996. Cunning Passages: New Historicism, Cultural Materialism and Marxism in the Contemporary Literary Debate. London: Arnold.
Hoare, Quintin and Geoffrey Nowell Smith. (ed.) 1971. Selections from the Prison Notebooks of Antonio Gramsci. New York: International Publishers.
Howard Jean. 1986. The New Historicism in Renaissance Studies. English Literary Renaissance 16:13-43.
Jay, Gregory. S. 1990. America the Scrivener: Deconstruction and the Subject of Literary History. Ithaca, London: Cornell University Press, 1990.
Krieger, Murray.1987. The Aims of Representation: Subject/Text/History. New York: Columbia University Press.
Lynn, Steven. 2001. Texts and Contexts: Writing about Literature with Critical Theory. New York: University of South Carolina.
Marx, Karl and Fridrich Engels. 1991. Selected Works. London: Lawrence and Wishart.
Marx, Karl. 2008. The 18th Brumaire of Louis Bonaparte. New York: Wildside Press.
Miller, Hillis J. 1987. Presidential Address, 1986. The Triumph of Theory, the Resistance to Reading and the Question of the Material Base. PMLA 102: 281-291.
Montrose, Louis. 1989. "Professing the Renaissance: The Poetics and Politics of Culture". In The New Historicism, ed. H. A. Veeser, 15-36. London: Routledge.
Morris, Wesley. 1972. Toward a New Historicism. Princeton: Princeton University Press. Plato. 1987. The Republic. London: Penguin.
Rigney, Ann. 1999. "Literature and the Longing for History". In Critical Self-Fashioning. Stephen Greenblat and the New Historicism , ed. J. Pieters, 21-43. Frankfurt am Main: Peter Lang.
Said, Edward. 1979. Orientalism, New York: Vintage.
Tillyard, Eustace Mandeville Wetenhall . 1944. The Elizabethan World Picture. New York: Macmillan.
Veeser, Aram H. (ed.) 1994. New Historicism: Reader. New York and London: Routledge.
Wilson, Richard and Richard Dutton. 1992. New Historicism and Renaissance Drama. London: Longman.
##submission.downloads##
Objavljeno
Kako citirati
Broj časopisa
Sekcija
Licenca
Ovaj rad je pod Creative Commons Autorstvo-Deli pod istim uslovima 4.0 Internacionalna licenca.
ERIH PLUS - European Reference Index for the Humanities
World Cat
AnthroSerbia
