Eh, da je Derida propustio taj let...

O procenjivanju „dometa“ tzv. „američke antropologije“ iz Beogradske strukturalno-semiološke škole antropologije folklora

Apstrakt

Imajući u vidu skorije kritike „nerazvijenosti“, „pozitivizma“, „metodološke nazadnosti“ i drugih nedostataka pripisanih nekakvoj „američkoj antropologiji“ od strane autora iz Beogradske strukturalno-semiološke škole, analiziram situaciju u kojoj kolege i studenti mogu da dođu u iskušenje da zdravorazumsku političku vezu polifone etnografije, neoromantizma i nacionalizma tumače kao kontraintuitivnu istoriju discipline. Beogradska SS škola jeste razvila globalno originalnu, mada neplasiranu i zapravo nikada iskorišćenu bateriju za sinhronu analizu folklornih fenomena, ali je to učinila pošto su Lič, Nidam, Šnajder, etnonauka i kognitivna antropologija Levi-Strosove ideje o duhu i nauci već prilagodili etnografskoj fenomenologiji. Tekst indirektno dokazuje i da Levi-Stros u istoriji antropoloških ideja ima i dijametralno suprotne funkcije – od „postmoderne“ neo-romantičarske pozitivističke kritike imperijalnog realizma (u SAD) do „prosvetiteljske“ realističke anti-tribalističke kritike etnologije kao pozitivističke nacionalističke i nacionalne nauke (u Srbiji). Poseban naglasak u radu stavlja se na lokalni kontekst, u kojem je strukturalizam kao zasnivajući diskurs antropologije kao nauke nasuprot etnologiji kao nacionalnoj prozi, imao potpunu drugačiju funkciju u odnosu na strukturalizam u a) istoriji američke antropologije i b) istoriji interdisciplinarne/postmoderne Teorije.