Korona u školskom dvorištu: dečija igra korona kao sociokulturni konstrukt u vreme pandemije kovida-19
DOI:
https://doi.org/10.21301/eap.v17i1.9Ključne reči:
dečija igra, idiokultura malih grupa, društvene i kulturne prakse vezane za detinjstvo, korona, Covid-19Apstrakt
U radu predstavljamo dečiju igru korona koja je nastala spontano u vreme pandemije virusa SARS-CoV-2, a izvode je deca mlađeg školskog uzrasta u OŠ „Sveti Sava” na beogradskoj opštini Vračar. Ova dečija igrovna aktivnost nastala je početkom 2020. godine a praktikovana je u školskom dvorištu do privremene obustave direktne nastave 15. marta 2020. godine (usled proglašenja vanrednog stanja u Republici Srbiji), kao i nakon njenog ponovnog uspostavljanja, počevši od 1. septembra 2020 godine. Ovde je predstavljamo dajući relevantne podatke o istraživanju koje smo sproveli i idealtipske modele njenih varijanti. Dečiju igrovnu aktivnost korona interpretiramo kao sociokulturni konstrukt koji su kreirala deca kao odgovor na promene njihovih dnevnih rutina izazvanih dešavanjima koja su prethodila i usledila nakon proglašenja pandemije zarazne bolesti KOVID-19. Oslanjajući se prvenstveno na metodološke postupke detekcije i analize idiokulturnih tvorevina malih grupa Gerija Alana Fajna, nastojimo da rekonstruišemo proces nastanka, gašenja ili daljeg razvoja njenih pojedinih varijanti.
##plugins.generic.usageStats.downloads##
Reference
Antonijević, Dragana. 2010. Ogledi iz antropologije i semiotike folklora. Beograd: Srpski genealoški centar – Filozofski fakultet Univerziteta u Beogradu.
Ben-Amos, Dan. 1971. “Toward a Definition of Folklore in Context”. The Journal of American Folklore 84: 3‒15. https://doi.org/10.2307/539729.
Bielenin-Lenczowska, Karolina. 2010. „Different Models of Labour Migration in Contemporary Macedonia – or What Does pečalba Mean Today?“ In Migration in, from, and to Southeastern Europe, Part 2: Ways and Strategies of Migrating, edited by Klaus Roth and Jutta Lauth Bacas. Ethnologia Balkanica 14: 11–26.
Dundes, Alan. 1980 [1977]. „Who are the Folk?“ In Interpreting Folklore, edited by A. Dundes,1‒19. Bloomington: Indiana University Press.
Fine, Gary Alan. 1979. „Small Groups and Culture Creation: the Idioculture of Little League Baseball Teams“. American Sociological Review 44 (October): 733-745. http://www.jstor.org/stable/2094525
Fine, Gary Alan. 2012. Tiny Publics: A Theory of Group Action and Culture. Thousand Oaks, CA: Russell Sage Foundation. http://www.jstor.org/stable/10.7758/9781610447744
Fine, Gary Alan & Jun Fang. 2019. „Idioculture“. In SAGE Research Methods Foundations, edited by Paul Atkinson et al. Thousand Oaks, CA: Sage. https://methods.sagepub.com/foundations/idioculture
Harrington, Brook and Gary Alan Fine. 2000. „Opening the “Black Box“: Small Groups and Twenty-First-Century Sociology“. Social Psychology Quarterly. Special Millenium Issue on the State of Sociological Social Psychology 63 (4): 312‒323.
Jakovljević, Tijana. 2009. „Dečije igre kao model folklorne komunikacije”. U Etnološka istraživanja, uredila Željka Petrović Osmar, 14. Zagreb: Etnografski muzej Zagreb.
Krel, Aleksandar. 2005. Dečije igre. Tradicionalne srpske takmičarske dečije igre u Tovariševu (Bačka). Beograd: Srpski genealoški centar.
Pišev, Marko, Bojan Žikić i Mladen Stajić. 2020. „Indeks korona: simbolička upotreba kovida-19 u javnom govoru Srbije“. Etnoantropološki problemi 15 (3): 845–877. https://doi.org/10.21301/eap.v15i3.9
Stolte, John F., Gary Alan Fine, and Karen S. Cook. 2001. „Sociological Miniaturism: Seeing the Big Through the Small in Social Psychology“. Annual Review of Sociology 27: 387‒413.
Sutton-Smith, Brian. 1989. „Children’s Folk Games as Customs“. Western Folklore 48 (1): 33–42. https://doi.org/10.2307/1499979
##submission.downloads##
Objavljeno
Kako citirati
Broj časopisa
Sekcija
Licenca
Ovaj rad je pod Creative Commons Autorstvo-Deli pod istim uslovima 4.0 Internacionalna licenca.
ERIH PLUS - European Reference Index for the Humanities
World Cat
AnthroSerbia
